Unha tarde xunto o Pompidou
A mesma tarde na que España se levou o Mundial, por certo…
.
Las dos torres
Que enorme (en todos os sentidos) é a Tour Saint-Jacques.
Baixo Montmartre
Tomada na esquina entre as rúas 4 de Septembre e De Gramont.
What a wonderful World
Os ‘Roger Miller’s Riverboat Shufflers’ , habituais da música nas rúas parisinas, cantando hai uns días ‘What a wonderful world’. Valga como homenaxe particular a George David Weiss.
En Youtube tedes outro vídeo máis impresionante destes californianos que me recordaron con cariño a ‘horda de plata’ de Cohen o Bárbaro. Desta vez non nos tocou a asombrosa bailarina, pero prometo buscala para grabar algo como isto!
Ninfa con aro
No xardín das Tullerías.
Gravitando
Tomada na pasarela Leopold Sedar Senghor, antigo Pont Solférino.
Que a Big Mac caia sobre as nosas cabezas
Despois de ter resistido as acometidas das lexións romanas, ¿terán conquistado os americanos o irreductible poboado galo? ¿Cambian o xabarín e a cervexa por unha BigMac con Coca Cola? Algúns pregúntanse en Francia se a nova campaña de McDonalds é a última traizón a un legado xa moi pervertido. “¿É que o ceo caeu sobre Uderzo? ¿Qué será o próximo, Idéfix anunciando Dog Chow?” Pregúntanse indignados en blogs e redes sociais.
No fondo, non deixa de ser orgullo patrio ferido. A doble lectura interesada deixou sempre a Asterix como un símbolo da ‘Resistance’ francesa ante o imperio yanki. Pero ante todo, moita calma, non é máis que un campaña publicitaria, outra máis. Seguro que o mito sobrevivirá ao índice BigMac e a uns últimos anos erráticos máis pendentes de pelexas entre herdeiros e editores que da creación artística. ¡Por Tutatis! “Vanitas vanitatum et omnia vanitas…”
París, atardecer dun 20 de xullo
Non hai vistas á Tour Eiffel, nin aos Campos Elíseos, pero son as miñas vistas 
Botareinas de menos cando me vaia…
Paul e o sentido da vida
O pulpo Paul sabe que o sentido da Vida é…
Por suposto, Douglas Adams estaba no certo.
Últimos comentarios