Todo isto xa pasou…
… e volverá a pasar. Novo acercamento ao mundo blog, ás crónicas dun camiño difuso, sen obxectivo aparente nin distancia focal definida. Tampouco desta sei se irá para largo ou se o pecharei en falso, a traición, sen despedida nin eutanasia. Non quero obrigas, nin propósitos de ano novo. Non hai máis compromiso que falar cando queira e calar cando o necesite. Pero entre palabras e silencios, espero encontrar a memoria do presente, o reflexo do espello roto, que é sempre o que mellor nos representa. Xa o dicía Pratchett, «é certo que a vida pasa ante os nosos ollos antes de morrer. A iso chámanlle Vida». Contemos logo a Vida e vivamos para contala.
Benvida a todos.
Benvida para min tamén.
E a pasalo ben.






